Tuesday, February 13, 2018

වැලන්ටයින් කොලම

ප්‍රේමයේ අවකාශය සපුරාලනු වස්




වැලන්ටයින් අදය.  වැලන්ටයින් පියතුමාගේ මළගම ,භෞතිකව මෙන්ම  වැලන්ටයිනියානු දර්ශනයේ මළගමද අදය. එසේත් නැත්නම් විකිණෙන  සන්නාමය ආදරවන්තයින්ගේ දිනය වැලන්ටයින් ඩේ එක අදය.

බුකිය පුරාමත් තැනින් තැන ඇහෙන දකින කියවීම් අතරත් වැලන්ටයින් දිනය ගැන විව්ධ අස්ථානයන් හමුවේ. එක් අන්තයක් වික්ටෝරියානු සදාචාරවාදී දැක්මක් වැලන්ටයින් දිනය දෙස හෙළමින් එය පිළිකුළ් සහගතව බැහැර කරයි. අනෙක් අන්තයෙන් ධනවාදී වෙළඳපොළ විකිණෙන වෙළඳකරණය වූ දිනයක් ලෙසද අද සැළකිය හැක. පැහැදිලිව මේ අස්ථාන දෙකෙන් එක් අන්තයක් නියෝජනය කරමින් බොහෝ දෙනා අදහස් දක්වන බව පෙනේ. මම පෞද්ගලිකව මෙවන් දිනයක් තිබීම ගැන ආදරවන්තයින්ට වෙන් වූ දිනයක් තිබීම ගැන කිසිදු විශේෂත්වයක් නොදක්වමි. එහෙත් මෙහි ඓතිහාසික ගොඩනැඟීම දෙස සහ පුහු සදාචාරවාදීන්ගේ දැක්මත් සීනිබෝල ආදර ( අනාදර) වෙළඳපොළත් තුළ  ප්‍රේමයට ඇති වටිනාකම කුමක්ද යන්නත් විමසා බලනු වටී.

2වන ක්ලෝඩියස් රෝම අධිරාජ්‍යයාට ස්වකීය බල ප්‍රදේශය ව්‍යාප්ත කරගනු වස් සිය යුධ බලඇණිය වැඩි කිරීමට අවශ්‍ය විය.ඒ සඳහා විවාහ තහනම් කළ අතර වැලන්ටයින් පියතුමා මෙලෙස විවාහ වීමට නොහැකිව සිටි තරුණ තරුණියන්ව රජුට රහසින් විවාහ කළේය. එහෙත් මේ බව දැනගත් පසු රජු වැලන්ටයින් පියතුමාව ඝාතනය කළ අතර එතුමා ඝාතනය වූ අද දවස වැලන්ටයින් දිනය නම් වන බව ඉතිහාසය සඳහන් කරයි. එතුමා ප්‍රේමය වෙනුවෙන් සිය ජීවිත පරිත්‍යාගය කළ දිනය, අද වන විට වෙළපොළ වැඩියෙන්ම වෙළඳකරණයට ලක් වූ දවසක් බවට පත්ව තිබෙයි. විවාහය , තමා ප්‍රේම කරණ තරුණිය හෝ තරුණයා සමඟ විවාහ වීම කුටුම්භගත වීමේ ශිෂ්ඨාචාරගත මනුෂ්‍යයාගේ අයිතිවාසිකමක් වන අතර එතුමාගේ වෑයම වූයේ එකී මනුෂ්‍ය අයිතිවාසිකම ලබාදීමය. එහෙත් ප්‍රේමය නමින් අද උත්කර්ෂවත් වන්නේ කුමක්දැයි අප යළි යළිත් සිතා බැලිය යුතුය. අද වෙන්ව තිබෙන්නේ ආදරවන්තයින්ට. එසේනම් ඒ ආදරවන්තයින් අතර තනි පුද්ගලයන් සිටිය හැක. යුගළ සිටිය හැක. ඒක පාර්ශවිකව ප්‍රේම කරන්නන් , තමාගෙ ප්‍රථම ප්‍රේමය හා තවම ආත්මගතව සිටින්නන් මේ කාට වුව වයස් භේදයකින් තොරව ප්‍රේමය පොදුය. එසේනම් ප්‍රේමය වෙනුවෙන් වූ අද දිනයද කාටත් පොදු විය යුත්තක් වුවද එය වෙළපොළකරණය තුළ අනුකණ්ඩායමක් ඉලක්ක කරගෙන සාර්ථකව අලෙවි කරෙයි. සියලු දිනයන් විකිණෙනා මොහොතක සදාචාරවාදීන් මහා ඉහළින් වෙසක්ද , නත්තලද අපූරුවට විකුණමින් ආදරවන්තයින් ගේ දිනයට ඇඟිල්ල දිගු කිරීමද තමාගෙ තුත්තිරි නොපෙනීම සම්බන්ධ කාරණාවකි.

මෙවන් මොහොතක සමාජ සංස්කෘතික හර පද්ධතීන් විසින් ප්‍රේමය ස්ථාන ගත කරන්නේ කොතැනද? "ප්‍රේමයේ අවසන් ඵලය විවාහය' නම් වූ බාහිර කවචයේ රිංගවා ප්‍රේමය නම් වූ කොන්දේසිය නොපුරවා අනෙක් සියලු කොන්දේසි සපුරා( හඳහන්, පොරොන්දම් , කුලය, ආගම ජාතිය, බලය, භාෂාව, වයස, රැකියාව, ලිංගිකත්වය ) කෙරෙන දෙදෙනකුගේ එක්වීම ( මෙය එක්වීමකටත් වඩා එක් කිරීමකි.  හමුවීම් කෙරෙන වෙබ් පිටුද, මංගල දැන්වීම් තීරුද, සාම්ප්‍රදායික වැඩිහිටි පිරිසද මේ අවකාශය සපුරාලයි) ප්‍රේමයට තව දුරටත් ඉඩ කඩ අහුරමින් සිටියි. ප්‍රේමය තවදුරටත් අර්බුදයක් වෙත තල්ලු කරමින් සිටියි. සියලු තහනම් නියෝග ගෙනෙමින්ද ප්‍රේමයට තව දුරටත් ඉඩක් නොතැබිය යුතු බවටත් අරුමෝසම් වෙළඳ භාණ්ඩ විවාහ මංගල ඇඳුම් ආයිත්තම් සැරසිලි සියල්ලක්ම දෙදෙනෙක් අතර ඇතිවන්නා වූ ඒ උත්තම මනුෂ්‍ය බැඳීම් කෙරෙහිත් වැටකඩුළු පනවන යුගයක ය අද ආදරවන්තයින්ට දිනයක් වෙන්වන්නේ. එදා වැලන්ටයින් ට සිටියේ ක්ලෝඩියස්ය. අද ක්ලෝඩියස්කරණය වී තිබෙන්නේ  මෙකී වෙළඳ ආර්ථික ක්‍රමය වන අතර ඊට එරෙහිව සටන් කිරීමට අපට වැලන්ටයින්ලා ඇවැසිය. ප්‍රේමයට ප්‍රේම කරන වැලන්ටයින්ලා ඇවැසිය. කොන්දේසි විරහිතව මනුෂ්‍ය බැඳීම් කෙරෙහි අතිශය සංවේදී වන්නා වූ මනුෂ්‍යයත්වක් මේ මොහොතේ අපි බලපොරොත්තු වන්නෙමු. ඇලන් බදියු නම් ප්‍රංශ දාර්ශනිකයා කීයන්නා සේ ' ප්‍රේමයේ සැබෑ විශය වන්නේ එක් එක් තැනැත්තාගේ හුදු තෘප්තිය නොව යුවළක් බවට පත්වීම යන්න යමෙක් පිළිගතහොත් ඒ අර්ථයෙන් ප්‍රේමය කොමියුනිස්ට්වාදී බවයි'. ( ප්‍රේමය පසස්නු වස්- පරිවර්තනය - කෞෂල්‍ කුමාරසිංහ , විදුර ප්‍රභාත් මුණසිංහ)

ප්‍රේමය කෙරෙහිත් ආදරවන්තයින්ගේ දිනය කෙරෙහිත් සදාචාරවාදීන් ගේ හා මේ වෙළඳ ආර්ථික ක්‍රමයේත් දැක්මෙන් වියුක්තව ප්‍රේමය දෙස ප්‍රේමයේ පාර්ශවයෙන් බලමින්ද විඳිමින්ද ප්‍රේමයේ ගිලිහෙන අවකාශය ප්‍රේමයෙන් සංතෘප්ත කරමින් ප්‍රේමයේ සාන්ද්‍රණය වැඩි කිරීමට වැලන්ටයින් දිනය ඇරඹුමක් කර ගත යුතුය. වෙන් වීමකට එරෙහි සාර්ථක අරගලය එතැනින් ආරම්භ විය යුතුය. ඒ නිසා මා දයාබර මිතුරනි. ප්‍රේම කරන්න තව තවත් ප්‍රේම කරන්න. දරාගත නොහැකි තරමටම කොන්දේසි විරහිතව ප්‍රේම කරන්න. එය මනුෂ්‍යත්වය යළි යළි ඉහළට ඔසවා තබන ආදරණීය ඇරඹුමක් වනු ඇත.


- මලියා -

Saturday, January 13, 2018

රට බීම කොලම

පිරිමි බීම ගෑනු බීම සහ සංස්කෘතිය රෙද්ද පල්ලෙන් බේරීම

ලියන්නට කියවන්නට හිතන්නට මෙලෝ මඟුලක්වත් ඉතිරිවී නැති වෙලාවකය. මිත්‍රවරුනි ගෑනුන්ටත් මත්පැන් ලබාගැනීමේ නිදහස පැමිණ තිබෙන්නේය. පිරිමින්ට දැන් තරු පෙනිලාය. පස්ස විපස්ස දේස පලුවන්ට ගෙදර මායියාව මතක් වෙමින් තිබෙන්නේය. ගෙදර යන්නට බියක් ගෙන දෙන්නේය. වෙනදා බාගයක් දාන එක දැන් කාලක් දක්වාවත් අඩුවිය යුතුය. තරමක් හෝ එළඹසිටි සිහිය පවත්වා ගත යුතුය. බිඳින ලද හට්ටි මුට්ටි වළං පිඟං තුවාල කැළැල් හැම එකකටම කාලෙ බෝතෙලේකින්ම හෝ ඔළුවට ඉදිමුම් තුවාල සහිත දින හතක අටක කසාය තහනම් කාල පරිච්ඡේදයක් ලැබෙනු ඇත. පිරිමින්ගේ බේබදුකම අඩුවෙන්නට නම් ගෑනුත් බොන්නම ඕනෑය . අති විශේෂ එව්වා සරම අස්සෙ ඔබාගෙන යන  ගෑනු ගතිය ගැන ලැජ්ජා වෙන්නට කාලෙ බෝතල් දෙකක් කිහිල්ලෙ ගහගෙන බාර් එකෙන් එළියට බහින්නට ඕනෑය. එතකොට බයිට් එක නැති වුණාම දාන පිරිමි රෙස්පට් එක බහිනු ඇත. ඊට අමතරව බයිට් එකද තම තමන්ට රිසි පරිදි තමන්ටම සාදා ගන්නට සිදු වනු ඇත. ඒ නිසා ඇත්තෙන්ම මේ පියවර හැම අතින්ම සාධනීය ය.

සමහර ඈයන්ට රෙද්ද පල්ලෙන් බේරෙන සංස්කෘතිය මතක් වෙන්නේද මේ අල්ල පනල්ලේය. මිත්‍රවරුනි ඒ අනුව සංස්කෘතිය රැක ගත යුත්තේ ගෑනුය. පිරිමි නොවේ. ඕනෑ නම් පිරිමියාට ගෑනියට පොවා ඕනෑ රෙද්දක් කළ හැකිය. රෙද්ද ගැලවිය හැකිය. දරුවන් පහක් හයක් රට ජාතිය සංස්කෘතිය වෙනුවෙන් නිෂ්පාදනය කළ හැකිය. මිත්‍රවරුනි ඒ අනුව අප සංස්කෘතිය රැක ගන්නට ඕනෑ ඒකටය. ළමයි හදන්නටය. අවාසනාවට පිරිමි බොන එක ළමයි හදන එකට කිසිම ආකරයක හානිදායක භාවයක් ඇති කරන්නේ නැත. ගෑනු, ළමයි හදන්නේ තනිවමය. එක පැත්තකින් ඒක ඇත්තය . ගැහැනු වැඩ ඇරී වැඩට යති'  යි ලක්ෂාන්ත අතුකෝරල සහසුද්දෙන්ම  කීවේ ඒකය. වැඩ ඇරී වැඩට යන ගැහැනු බීම සංස්කෘතික කෙළවීමක් ය. වැඩ ඇරී බාර් එකට යන පිරිමි බීම සංස්කෘතික ගොඩ යාමක් ය. මෙව්වා ඉතින් කැකිල්ලේ රීතිය.

ඒත් අපේ අත්තම්මා නම් කියන්නේ ඒ කාලෙ ළමයි හම්බෙන අයට දුන්නේ අරක්කු කියාය. ඒ ඔය කියන සභ්‍ය සංස්කෘතිය රැක ගත්තු අපේ ගම් වලය.  ගෑනුන්ට පිරිමින්ට කාට වුව එකය. ‍රාත්‍රී වේලකදි යමක් කමක් ඇති ගමක සාමන්‍ය පවුලක දෙන්න දෙමාල්ලෝ ගම්කුකුල් මසක බීර උගුරු කීපයක රස බැලූ කතා ඕනෑ තරම් ය. නිසි තැන ගෑනුන්ටය . පිරිමින්ට කතා කරන්නේ සමතැනය. එතකොට දෙගොල්ලො දෙතැනය. එක්කෝ දෙගෝල්ලෝම නිසි තැනකට ආ යුතුය. නැත්නම් දෙගොල්ලොම සම තැනක සිටිය යුතුය.

කොහොම උනත් එයා නම් කියන්නේ ප්‍රශ්නයක් ආවොත් දෙන්නම එකට බොමු කියාය. ඒක හින්දා ඊළඟ පාර එයාගේ ගානේ සැට් වීමට දැන් සියලු කටයුතු යෙදී හමාරය. ඒ අනුව බොන එකාලාට මෙන්ම බොන එකීලාටත් දැන් නිදහස තිබෙන්නේය. ඒවා තම තමන්ගේ පෞද්ගලික දේය.

අපි වාගෙ නොබොන එකාලා සහ එකීලාටත් ( ඒ අනුව ඉහත ඡේදයේ මුල් කොටස පට්ට පල් බොරුවක් බව අවබෝධ කරගනු මැනවි) කොයි පැත්තකින් හෝ කුමන හෝ සහනයක් ලබා දෙන තුරු අපි ඇඟිලි ගනිමින් සිටින බව කිව යුතුය. ස්තුතියි .

මීට මලියා ය.

Friday, January 5, 2018

ටොරිංටන් කොලම

           ටොරින්ටන්, කෙහෙරැල්ල සහ මම



ඩෙනිම් සාක්කුවට අත් දෙක ඔබා ගත්තම එන ගැම්මට ටොරිංටන් වෝකින් පාත් එක දිගේ ජොගින් කරන වයරින් නෝනල මහත්තුරු එක්ක හරි හරියට රබර් සෙරෙප්පු දෙක දුවනව. පුදුම සැහැල්ලුවක් ලබපු තැනක් ජීවිතේ. හැන්දාවරුවක් . උදෑසනක්. දවල් වරුවක්. ඒක වෙනම ලෝකයක කලාපයක්. නිදහස් චතුරස්‍ර්‍රේ උඩට නැග්ගම එක කෙලින් පෙනෙන තනි වෝකින් පාත් එක ඈතට දෙපැත්තට වෙලා එකත් පසව බලාගෙන ඉන්න කොළ පාට ගස් පේළිය හිතට ගෙනාවෙම සැහැල්ලුවක්. මං දවස් කීපයක ඉඳන්ම බැලුවෙ හුළඟ එන්නෙ කොයි පැත්තෙන්ද කියල. ගස් කොළන් මුදුන් අස්සෙන් පෙනෙන ජාතික පුස්තකාලෙ වහල පැත්තෙන් එක හෝසෙට එන හුළඟට ඇඟටම ඇලෙන සැහැල්ලු ඇඳුම් ඇඳන් එන ලස්සන බෝනික්කියො වගේ චීන තායිවාන් කෙල්ලො, හැම පැත්තටම කැමරා මානන කොට, ඒ කාලෙ කැමරාව ඉගෙන ගත්තත් කැමරාවක හිමිකමක් නොතිබුණු අපේ නෙතයි හිතයි දෙකම පැහැර ගත්ත. ඊට පස්සෙ හිතට එන්නෙම අම්මප චීනෙටම බින්න බහිනව කියල. කොහොමත් සමහරවිට එහෙම බින්න බහින්න හිතපු අයටයි නොහිතපු අයටයි හැමෝටම බින්න බහින්න චීනෙ ලංකාවටම එයිද දන්නෙ නෑ.

මේ අස්සෙ හඳුන්කූරු පැකට් රොත්තක්ම ගෙනැල්ල දුක කියල ඇඟේ ගහන්න හදන එකෙක්, තනියම වාඩිවෙලා බෑග් එකකුත් කරේ එල්ලගෙන ආකේඩ් අහස දිහා බලාගෙන හූල්ලන එකෙක්, එහෙම නැත්නම් නිදහසේ නිදහස් හුස්මක් අරන් ජීවිතේ අනාගතේ ගැන දශමයෙන් දශමය ප්ලෑන් කරන ගමන් හීන පුරවන කපල් එකක්, මේ හැම සිවිල් වැසියෙක්ම චෙක් කරන්න සිවිල් පිට බහින පොලිස් මහත්තුරු රොත්තක්, ඊටපස්සෙ ටිකකින් පොඩි කලබැගෑනියක්, නිදහස් චතුරස්‍රෙට එන්න විවාහ සහතිකෙත් එක්ක පොඩි එකෙක් අවශ්‍ය වෙන කාලයක්, හැමදේම හරිම සාමාන්‍යයි නේද කියල හිතෙනව ලංකාව ඇතුළෙ.
විනීතව හැසිරෙන්න. කුණු කසල නොදමන්න . ඒත් කෝ හරි කසළ කළමණාකරණයක් එහෙම කරන්න තරම් මිනිස්සුන්ටත් ආකල්පයක්. ඒත් කෝ ආදරෙන් තමන්ගෙ පෙම්වතියට හාද්දක් දෙන්න තැනක්. ඉතින් අපි තාම අපේ හැඟීම් යටපත් කරගෙන අර ආදි මානවයගෙ ජාගර ගතිය ඇවිස්සෙන්න හවසට බලන රෙස්ලින් එකක් බලල රත්වෙන්න අඩියක් ගහල ඉන්න හීනි ආතල් ගන්න ජාතියක් විතරයි.

ටොරිංටන් හුළඟ කියන්නෙ කොළඹ හතේ හුළඟ නම් ඒක හරි අහංකාර ධනේෂ්වර හුළඟක් වෙන්න ඕනෙ. ඔව් ඒක හරිම අහංකාර ධනේෂ්වර හුළඟක්. අපි වුණත් ප්‍රේම් ඇවිදගෙන ගියපු ගුවන්විදුලියයි රූපවාහිනියයි අස්සෙන් යන ප්‍රේම් මාවතෙන් ගිහින් බහින්නේ එහෙම නිදහස් හුස්මක් ගන්න ඒ ධනේෂ්වර හුළඟ වැදි වැදි.  ප්‍රාඩෝ ,BMW වයරින් කරපු ජිම් ඇඟවල් දිහා බල බල ටිකක් හූල්ල හූල්ල ඉන්න. ඒත් දවල් වරුවක කොළඹ කට්ට රස්නෙත් එක්ක ඒ රස්නෙන්ම බැට කන කපල් එකක් ඈත බංකුකවක නැත්නම් ඈත ගහක් පාමුල ටිකක් තුරුල් වෙලා ඉන්නව . දවසක් කඩි මුඩියෙ ජාතික පුස්තකාලෙ පැත්තට  පොත් එළිදැක්වීමකට දුවන අස්සේ ඈතින්  විසිල් පාරක් ඇහුණා. අම්මට සිරි මගෙත් එක්ක එකට ඉගෙන ගත්තු උන් අර ගස් වල තනි මකන හැටි දැක්කම දැනෙන පුංචිම පුංචි ඊරිසියා සතුට. සැලුට් එකක් දාල මං හෙමින් මාරු වෙලා යන්නෙ උන්ගේ නිදහස මේ නිදහසේ නාමයෙන් මේ නිදහසේ පියා ඉස්සරහම උන්ට ලැබෙන්න ඕනෙ නිසා. ඒක උන්ගෙ.

මං මේ ගැම්මෙන් දැන් මේ පාරවල් වල යන්නෙ නෑ. ඒ ගැම්ම දැන් නැති වෙලා ගිහින් . ඉස්සර මේවගෙ රස්තියාදු ගහපු රූපවාහිනී අභ්‍යාස ආයතෙනෙ කැන්ටිම ගාව ආපු ගියපු කාපු බීපු  අය අද එක්කො කන්ට්‍රෝල් රූම් වල හිරවෙලා. නැත්නම් ස්ටුඩියෝ එකක කැමරා පෙම්වතියන් තුරුල් කරගෙන. එහෙමත් වෙලාවක මට තවත් කල් තියෙන බව හිතාගෙන ඇයත් එක්කම මෙහේ එන්න ඕනෙම කියල හිතුණත් ඒ ගමන නැවතුණා . ඒ නිසා අද උනුත් නෑ මෙහේ ඇයත් නෑ මෙතැන. ආපි ගියපු කාපු බීපු අහපු දැකපු හැම මතකයක් ම එක්ක මං තාමත් චිත්‍රපට සංස්ථාවෙ තරංගනී එකට යන්නෙ හරිම බයෙන් මට බයයි අර ටොරිංටන් ගස් අස්සෙන් යන්න. කොන්ක්‍රීට් කොළඹ එක ක්ෂේම භූමියක් වෙච්චි ඒ ගස් මැද්දෙන් තනියම යද්දි මුහුණට මුණ ගැහෙන කොළඹ සරසවි මානවිකා මූණකට වැටිලා තියෙන කෙහෙ රැල්ල හෙමින් ඇගේම ඇඟිලි වලින්  ආයෙමත් හිසේ ලැගුම් ගන්න හැටි ටිකකට මං බලන්නෙ හරිම බයෙන් . එතකොටම දැනෙන එක්තරා අහිමි වීමක් සහ හිමි වීමක් අතර දෝලනය වන හැඟීම මේ කොළඹටම ඇරෙන්න වෙන කාටවත් කියන්න බෑ.

මට මතක් වෙන්නෙ ළඟඳි දවසක වසන්ත ප්‍රියංකර නිවුන්හැල්ල ආදරණීය කවිය මුහුණු පොතට එක් කර තිබූ කවිය. ඒකෙන් මගේ මේ කියාගන්න බැරි වුණ කතාව මං ඉවරකරන්නම්.

මල්
සමනලුන්
පවා
ලස්සන නෑ
ඔබ
මේ තරම්
ඈතින්
සිටින විට
මල්
සමනලුන්
පවා
ලස්සන
නැති විට
උයනක්
කුමටද?
මිනිසෙකුට
මා
උයන
හැරයන දවසට
අවසන් හුස්මට
මොහොතකට විතර
ඉස්සර
මතකයට ගමි
ඔබේ නම


- මලියා -

Sunday, December 3, 2017

කැලෑ කොලම


හස්ති මහා ධාතු ප්‍රදර්ශනය



ඔකී ලංකාවෙ පැත්තක්ම හොලවගෙන යන්න ගියා අරාබි මූද පැත්තට .දැන් ඔකී යන්නම ගිහින්. තව එකක් එනවලු මැලේසියාව පැත්තෙන්. එයා කවුද දන්නෙ නෑ. එයා මෙයා කිව්වට මෙයාල මිනිස්සුන්ටයි දේපළවලට ගහකොළවලටයි කරන හානිය සුළුපටු නෑ. එක පැත්තකින් බැලුවාම මිනිස්සුත් සුළි කුණාටු වගේනෙ. අපි එක එක්කෙනාට නම් දාගෙන හිටියත් අරය මෙයා කියල ඔක්කොම මිනිස්සු. සේරම කරන්නෙ එකම වැඩේ. පරිසරයට පොලිතින් බෑග් එක එකතුකරන ඔබෙයි මගෙයි ඉඳන් විල්පත්තුව කපපු ඈයො දළ ඇතා මරපු ඈයො වෙනකම්ම සේරම උන් මිනිස්සු . සේරම කරන්නෙ පරිසරයට කෙළවන එක. ඒ කියන්නෙ මේක නිකම් අපේම ගෙදර ඇතුළෙ ඉඳන් අපේ ගෙදර වහලෙ උළු කැට කුඩු කරගන්නවා වගේ වැඩක්.

විල්පත්තුව කියද්දි මතක් වුණේ . සමහර ඈයො වනානතර වැනසීම සාධාරණීකරණය කරල ඒ කපන්නෙ විල්පත්තුව නෙමෙයි වෙන කැලයක්ය කියද්දි තවත් සමහරු වනාන්තර විනාශය උඩ තියලා ජාතිවාද කඩේ යෑම කරනව. මේක ජාතිවාදෙ කොහැල්ලෑ වගේ හැම එකටම අලෝගන්න ඈයොන්ටයි වෙන ආගමක් අදහන ඈයො දැක්ක ගමන් අහවල් තැන කහන ඈයොන්ටයි දෙගොල්ලන්නටම එකයි. ඔය සුද්ධ බුද්ධ කළාය කියන තැන් වල පංසලක් එහෙම කාරිය හදලා චෛත්‍යය කුත් කරවල සපිරිවර මැති ගණ වඩම්මල කොතකුත් පැළන්දුවනම් ඔය කටවල් වලින් බාගෙට බාගයක් වැහිලා. ගස් කැපුවෙ පංසලට සිංහල දේසෙට යකෝ හිලෑවෙච්ච යක්කුත් එදාට නිවන් යයි ආයුබෝවන්ඩ. අපිටත් තියෙන්නෙ සාදූ කාරයක් දීලා පිනට සම්මාදම් වෙන්න.

කෝමහරි කලබැගෑනි සේරගෙන්ම පස්සෙ සියඹලන්ගමුවේ දළ ඇතා හෙවත් ගල්ගමුවේ දළපූට්ටුවත් පරලෝ සැපත් කළා. ඒකෙන් පස්සෙ හීන් සීරුවෙ අර දළ දෙක පංසලකට එහෙම වැඩියනම් අපි සේරටම පව් කමා කරගන්න තිබුණා. කොහෙද ඊට කලින් මාට්ටු වුණානෙ. දැන් වුණත් ඉතින් ප්‍රමාදයක්  නෑ. නඩු භාණ්ඩ වුණත් පංසලකට පූජා කළාම ජාති ජාති නිවන් යන පුණ්‍ය කර්ම නෙව ඒව. ඒකනේ ළඟදී අර නීතිවිරෝධී ඇත්දළ තොගය පුළුස්සද්දි සමහර කාසාවත් දැරූ වත් වලට ඉහිළුම් නැති වුණේ. ඒකයි මං කිව්වෙ දැන් වුණත් නෑ ප්‍රමාදයක්. ලොකුම පංසලකට පූජා කළා නම් ධාතු ප්‍රදර්ශනයකදි දළ දෙක මැද්දෙන් ඇස් ගෙඩි පුංචි කරල ධාතු නරඹලා දොහොත් මුදුන් තියලා සාධුකාරෙකුත් දීල මීඩියා අයියලටත් පිං දීල චැනල් පිටින්ම නිවන් යන්න පුළුවන්. චැනල් අයියල සේරම නිවන් ගියාම ඇත්තටම මේ වගේ සද්දන්තයින්ව ලෝකෙට අඳුන්වල දීල සද්දන්තය මැරුණට පස්සෙ මළගමත් කවර් කරන්නෙ කවුද ඇත්තටම . මෙව්වනෙ දැවෙන ප්‍රශ්න .

හැබැයි මේ අවුරුද්දෙ නත්තලේ ඉඳන්ම එක එක අයිටම්ස් පටන් ගත්තට පස්සෙ ඔය දළ දෙකත් කොහෙට හරි වඩම්මල පව් සමා කරගමු නේද ? හාද?

මීට මලියා වෙමි

Friday, February 3, 2017

Musex කොලම

මඩු වලිගෙන් තැලෙන්නට පෙර music video වලට හරි බ්‍රා එක අන්දවමු.
නව පරපුරේ ගීත එන්නේ වක්කඩේ කැඩුවා වගේය. සල්ලි තිබෙනවා නම් ඕනෑම එකෙකුට ඕනෑම කුණුහරුපයක් කියා views ලබා ගත හැකිය.

එන්රිකේ ලංකාවට ආවට පස්සෙ එන්රිකේටත් වඩා ජනප්‍රිය වූ දෙකක් තිබුණේය. එකක් නම් බ්‍රා එකයි. අනෙක නම් මඩු වලිගයයි . අපේ ජනාධිපතිතුමා music video නොබලන නිසා හොඳය. ( උපකල්පනය කරමි)  නැත්නම් music video කරන උන්ටත් වෙන්නේ මඩු වලිගෙන් තැලුම් කන්නටය.දැන් අපි හරි තැනට ඇවිත්ය. Music video ; මා පුරුද්දක් වශයෙන් music video බලන්නේ නැත. ඒ අකමැත්‍තක් නිසා නොව බලන්නට පිරියක් නැති නිසාය. ඒ ප්‍රයිවට් බස් කාරයෝත් music video නග්ගලා ගන්න try කරන ඇතැම් රූපවාහිනී නාලිකාත් නිසාවෙනි.
Music videos පෙන්නුවාට කිසිම අවුලක් නැත. අවුල ඇත්තේ නැවත නැවත එකම කතාවම කියමින් අපේ කාලය නාස්ති කිරීම හා රසවින්දනය මොට කිරීමය. එකිනෙකාගේ රසවින්දනය වෙනස්ය. එහෙත් වර්තමාන music video කලාවේ  ඇත්තේ රසවින්දනයද නැතිනම් ස්වයංවින්දනය දැයි ගැටළුවකි . ඒ පැත්තෙන් බැලුවොත් එක එකා ස්වයංවින්දනය කරන ආකරයද වෙනස්ය.  සේරම වෙළඳ භාණ්ඩ වූ සමයෙක එයට ද ගැලවීමක් නැත. තත්ත්වය සාධාරණය. එහෙත් ගැටළුව නම් වෙළඳපොළ ඉලක්ක කරගෙන ඕනෑම කුණුගොඩක් පෙන්වීමට ඇතැම් මාධ්‍ය ආයතන කටයුතු කිරීමය.

ලංකාවේ music video කරන පිරිසකට ඇති ලෙඩකි views උන්මාදය. ඒක ලබා ගත හැකි අලුත්ම ක්‍රමය sex ය. Sex scene එකක් දාගත්තොත් වැඩේ ගොඩය. වැඩේට ඕනේ එක කෙල්ලයි. කොල්ලො දෙන්නෙකි. Script නම් අවශ්‍යම නැත. උන් තුන්දෙනා ලස්සනට වැඩේ කරනු ඇත. ඊළඟට කෙල්ලට ලස්සන වීදුරු වගේ කොට ඇඳුමක් අන්දවිය යුතුය. නැත්නම් පට්ට තද ඇඳුමක් ඇන්දවිය යුතුය.  ඊළඟට sex scene එකට අවශ්‍ය බ්‍රා එක තෝරාගත්තහම වැඩේ හරිය. එක කොල්ලෙක් බූට් එක කද්දී අනිත් එකාට කෙල්ල සේරම පූජා කරනවාය. පව් අනිත් එකාට කණට පාරක් වැදෙනවාමය. Shot එක profile එකෙන් ලස්සනට කැමරාවට හසු වෙනවාය. මේ අතර සිංදුව කියන එකාගේ වචන නම් ඇහෙන්නෙම නැත. සිංදුව  ඉඳහිට ගායකයා පපුව බඩ අල්ලමින් කෑ ගහද්දී අපට ඇසෙයි. නැත්නම් මෙගා ඉෂි අම්මා ජාතියේ නාට්ටියකම ශෝර්ට් එකකට පසුබිම් සංගීතයක් දුන්නා වගේය.

‍යන්තම් 18 පැන්න ගමන් නංගීලාට පට්ටම ජනප්‍රිය විය හැකි මාධ්‍යකි music video . අවශ්‍ය වන්නේ ඇඟ පත පොඩ්ඩක් හොලවන්න කොල්ලෙක්ට ඇහැක් ගහන්න අඟ පසඟ ටිකක් පෙන්නන්න හැකියාව පමණකි. රංගනය සම්බන්ධව අඹමල් රේණුවක දැනීමක් අවැසි නැත. දැං තියෙන සමහර script වගේ එව්වා රඟපාන්න ඇත්තටම රංගනය හැදෑරු අයට නොහැකිය. සේරම සල්ලිය. රුපියල් ලක්ෂයකට music video එකක් අරන් ඒ සල්ලි රට වටේ මිනිස්සුන්ට බෙදමින් මාධ්‍ය සාරධර්ම තුට්ටුවට මයිම් නොකරන මාධ්‍ය ආයතන වලට නම් මේක පට්ටම ඉල්ලමකි.

music video වලට sex  ගාවා ගැනීම ගැන කිසි ප්‍රශ්නයක් අපට නැත. එහෙත් views මේනියාවෙන් sex scene බලෙන් ඔබ්බවා ගැනීම ගැන නම් අපේ කිසි මනාපයක් නැත. එක අතකට අද ලියැවෙන සමහරක් ගීත වලට ගැලපෙන රූපරචනාවක් කළ හැකිද යන්නත් ගැටළුවකි. මේ අස්සේ නිර්මාණශීලී වෙනස්ම රූපරචනාත් හමුවේ. එයින් සමහර  ඒවායේ සරාගයටත් වඩා sex තිබේ. එහෙත් ඒවා එළියට එන්නේ නැත. පවතින ක්‍රමය තුළ එය මාර්කට් කරන්නට කිසිවෙකු භාරනොගනී. ඊට වඩා සල්ලි වියදම් කළ හැකි කෙකර ගාන්නෙකුගේ කුණු ගොඩකට අත ගසා හම්බ කළ හැකිය.
කෙසේ වෙතත් නිර්මාණශීලී නැවුම් music video කලාවක් බිහිකළහැකි පිරිසක් ලංකාවේ සිටින බව මම විශ්වාස කරමි. තම තම හැකි පමණින් ඔවුන් අලුත් නිර්මාණ කරමින් සිටින අතර  ඊට යම්කිසි වූ වෙළඳපොළ වටිනාකමක් ලැබිය යුතු ව ඇති කාලය මෙය බවද පවසමි. නැත්නම් අනාගතේ හැමෝටම වෙන්නෙ සාරි පොටක් අල්ලගෙන දඟලන්නටය.

මීට මලියා වෙමි

Saturday, December 3, 2016

මඟමරු කොලම





පරිස්සමින් ගිහින් එන්න




මේ ජාතික මාර්ග ආරක්ෂණ සතියයි. ඒ බව මුලින්ම සිහිපත්කොට ලිපිය අරඹමි. වඩාත් උත්ප්‍රාසාත්මක දෙය නම් මේ සතියේ ම මඟ මරුවා වැඩ වර්ජනේට බැස තිබීමයි. ඒ අන් කිසිවකට නොව රු 25 000 දඩය රු 2500 ට නොව තිබූ ගණනටම අඩු කරන ලෙස බලකරමිනුයි. එනම් රු 550 ට මිනී මරන්නට පර්මිට් එක දියං කියාය. පෞද්ගලික බස් රථ වල පාරේ විනය ගැන මඟී ජනතාවට අමුතුවෙන් කිව යුතු නොවේ. තිරිසනෙකුටවත් ඇමතීමට තරම් නොවන අකාරයේ 'වොකැබ්ලරියක්බොහෝ කොන්දලාටත් ඩැයිවර්ලාටත් තියෙනවාය. ( කොන්දලා නොව කොන්දොස්තර මහත්තුරුත්  ඩැයිවර්ලා නොව රියැදුරු මහත්තුරුත් ඉඳහිට මලියාට මුණ ගැසෙයි) සිග් සැග් ක්‍රමයට බස් එළවීමට අපේ ඩැයිවර්ලා ට ඇහැකිය. ( බස් පැදවීමට වඩා ගැළපෙන්නේ එළවීමය). එහෙම බලන කල අපි අනෙක් රට වල් වලට වඩා බොහෝ ඉදිරියෙන්ය.



එහෙව් එකාලා අද වැඩ වර්ජනේකය. වැඩ වර්ජනේට මෙලෝ අදාළත්වයක් නැතිව සුපුරුදු රාජකාරියේ සිටි ලංගමයට හා දුම්රිය ට කෙණෙහිලි කම් කරමින් වැඩ වර්ජනය දිනත් මිනීමරු ක්‍රියාකලාපය ම දියත් කරන්නට මේ පාදඩ රැළ සමත්ව තිබේ. එසේ වූ කල වැඩ වර්ජනය නම් වචනයේ මූලිකාංග පවා මුන් දූෂණය කරලාය.
ධාවනයේ යෙදී තිබූ ලංගම බස් වලට විවිධ ප්‍රදේශ වලදී ප්‍රහාර එල්ල විය. තමන්ගේ වෘත්තීය ගැටළු මූලික කරගෙන වැඩවර්ජනය කිරීමට සිටි දුම්රිය සේවක සංගම් මේ මොහොතේ වැඩවර්ජනය නොකිරීම ගැන අප සතුටු විය යුතුය. දිනකට මේ මඟමරුවන් නිසා අහිංසක මිනිසුන් ,මල් කැකුළු කිරිසප්පයන් කීයක් නම් මරු තුරුළට යනවාද වසරකදී සිය ගණනක් මවුවරුන්ට පියවරුන්ට තමන්ගේ දූ දරුවන් අහිමි වීමටත් , මවු පියන් අහිමිව දූ දරුවන් තනිවීමටත් මේ මිනීමරුවන් වග කිවයුතුය. අප අසා ඇති දැක ඇති එවන් සිද්ධීන් නම් කොපමණද. වරක් මගේ මව  ඇගේ වයසේම තවත් කාන්තාවක් මඟමරුවෙක් යට කරගෙන ගිය කතා පුවත අපට කීවෙ බොහෝ සිත් තැවුලෙන්ය. මිය ගිය ( මරා දැමුණු ) කාන්තාවද අපේ අම්මා මෙන්ම දරුවන් දෙදෙනෙකුගේ මවකි. දිනකට මෙවන් මිනීමැරුම් ප්‍රමාණයක් අපට අසන්නට දකින්නට ලැබුණේ යුධ සමයේදීය. යුද්ධයෙන් බොහෝ කලෙකට පසුව අද ක්‍රියාත්මකවන්නේ මේ මඟමරුවන්ගේ ත්‍රස්තවාදයයි.

අනෙක් උන්දැලා ත්‍රීවීල්කාරයෝය. පාරෙ විනයක් නැතුව උන් යන හැටි ගැනද මහමඟ යන උන්ට අමුතුවෙන් කිවයුතු නොවේ. අහරෙන් මෙහෙන් වෙට්ටු දමා කාර් එකකට වෑන් එකකට ඇන පොලිසියෙන්ද ලිස්සල යන අමර ජාතියකි උන්. ( මේ පවසන්නේ බහුතරයක් වූ ත්‍රීවීල්කාරයන් ගැන මිස සුළුතරයක් වූ ත්‍රීරෝදරථ රියැදුරන් ගැන නොවේ) මීළඟට ආණ්ඩුවේ වගකීම ත්‍රීරෝද රථ රියැදුරන් සඳහා අවම වයස් සීමාවේ නීතිය ගෙන ඒමය. එදාටත් මුන් මෙලෙස වැඩ වර්ජන කරනු ඇත. එහෙත් ආණ්ඩුවේ කොන්ද කෙලින් තිබිය යුතුය.

ත්‍රීරෝද රථ නැවතුම්පොළකදී එක් ත්‍රීරෝද රථයකට නැඟීමට ආ මඟියාව ත්‍රීවීලරයට නංවා නොගන්නයැයි  අනෙක් ත්‍රීවීල්කාරයන් විසින් අදාළ ත්‍රීරෝද රථ රියැදුරට බලකිරීමේ සිද්ධියක් මට අසන්නට ලැබිණ. මේ පෙන්වන්නේ විනයානුකූලව රිය පැදවීමට දක්වන අකමැත්ත මිස අන්කුමක්ද?

තවද හලාවත බලා ධාවනය වෙමින් තිබූ දුම්රිය මීගමුවෙන් නවත්වා නීතියද අතට ගන්නට දැඟලුවේ මේ ත්‍රස්තවාදීන් ටිකමය. මිනිසත් කමට නිගා දෙන පාහර ජාතිය ය.( මුන්ට කීමට සිංහල භාෂාවේ හොඳ හොඳ වචන ඇතත් ඒවා භාවිතා කරනු අකමැත්තෙමි. වැඩවර්ජන නිමා වූ තැන් සිට ඔබට යළිත් මහමඟදි ඒ වචන අසන්නට ලැබෙනු ඇත)

වැඩවර්ජන නම් තමන්ගේ වැඩය නවතා නිවෙස් වලට සිටීමය . එහෙත් මුන් කරන්නේ වැඩ වර්ජනයද වැඩ කරන්නන් මර්දනය දැයි මේ සිදුවීම් වලින් අපට පෙනෙයි.

දැන් දඩය දෙස හැරෙමු. රු 25000  දඩය බලපැවැත්වෙන්නේ ත්‍රීවීල්කාරයන්ටත් බස් කාරයන්ටත් පමණක් නොවේ. මෙය සියළු රථවාහන වලටම පොදුය. එසේ නම් ලංකාවේ වාහනයකට හිමිකම් කියන සියළු දෙනා මීට එරෙහිව නැඟී සිටිය යුතුය. මහමඟ වර්ජනය කළ යුතුය. එහෙත් එවන් කිසිවක් සිදුවූයේ නැත.

මීළඟට ජනමාධ්‍ය වලින් මේ ප්‍රවෘත්තිය තමන්ගේ දේශපාලනයට ගැලපෙන ලෙස කපාකොටා ප්‍රකාශ කළ අකාරයද අපූරුය. ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ හොරණෑව ඒක පිම්බේය. ආණ්ඩුවේ හොරණෑ ඒවා පිම්බේය. අනිත් ඒවා ද සූක්ෂම ව අවශ්‍ය තැනින් කපා කොටා ප්‍රවෘත්තිය දැම්මේය. ( බස් ගැමුණුගේ කථාව නිව්ස් දෙක තුනක එඩිට් කර තිබූ අයුරු බලන්න)

අප ආණ්ඩුවට බල කළ යුත්තේ බස් වර්ජනය නැවැත්වීමට මේ පාදඩයන්ගේ ඉල්ලීම් ලබාදෙන්න කියා නොවේ. හැකින්ම් පොදු ප්‍රවාහන සේවය ශක්තිමත් කරන ලෙසය. ලංගමය ශක්තිමත් කරන ලෙසය. ඊට වඩාත් පහසුකම් සපයන ලෙසය. දුම්රිය සේවය වඩාත් ඉහළ තැනකට ගෙන එන ලෙසය. අපි බදු ගේවන්නේ ඒකට විනා පාර්ලිමේන්තු කුම්බකර්ණයන්ට වාහන ගන්නට නොවේ. ජනතාවගේ බදු මුදලින් ජනතාවට සේවය කිරීම ආණ්ඩුවේ පරම යුතුකම හා වගකීම වන්නේය.
පුහුණුකල විනයානුකූල රියදුරන් යොදවා ලංගමය දියුණු කරන්න. ඒ ඉල්ලීම් ආණ්ඩුව ඉටුකරත්නම් මිනීමරු බස් කාරයන්ට විරුද්ධව එක පෙළට සිට ගැනීමට මඟී ජනතාව සංවිධානය විය යුතුය. එහෙත්  මේ යන විදියට ආණ්ඩුව හිස නොනමා හිඳී යැයි කාට නම් කිව හැකිද. කණගාටුව මේ ත්‍රස්තවාදීන්ට විරුද්ධව අප තවම එක් නොවීමය.  ඒ අතින් අපේ මිනිසුන් අන්ධ වෙලාදෝයි සිතෙයි. හෙට සිට සුපුරුදු ලෙස සියල්ල සිදුවනු ඇත.

ලිපිය අවසන් කිරීමට පෙර මේ මොහොතේ පෙනෙන දසුන ගැන යමක් පැවසිය යුතුය. අල්ලපු ගෙදර පොඩි එකාගේ තාත්තා වාහනයෙන් ගමනක් යාමට සැරසෙයි. අවුරුදු තුනක් පමණ වයැසැති පුංචි එකා ජනෙල් කූරු වල එල්ලී "බායි තාත්තේ.... පරිස්සමින් යන්න " යි හුරතලයෙන් කියයි. කෙතරම් නම් සුන්දර ලෝකයක්දමිනිසුනි උඹලාගෙ ඔය තිරිසන් ගති නිසා විනාශ වන්නෙ මේ සුන්දර ලෝකයයි. තමා වැරදි කරන බව දැන දැනත් හෘද සාක්ෂියට එකඟව උඹලාට මෙවන් පාහර ඉල්ලීම් ඉල්ලිය නොහැක.


හෙට සිට යළිත් සුක්කානම දෑතට ගන්න පෙර හැකිනම් සිහිකරන්න ඒ සුන්දර ලෝකය.

පරිස්සමින් ගිහින් එන්න

මීට
රස්තියාදුකාර
මලියා

Sunday, November 20, 2016

මිනි ගවුම් කොලම



අඳින්න මිනි ගවුම අඳින්න



                
















 කාලය වේගයෙන් ගෙවී යයි . බොහෝ දේ වෙනස් වෙයි. අලුත් පරම්පරා ඇතිවෙයි . නව නිපැයුම් බිහිවෙයි . අලුත් අදහස් බිහිවෙයි. මිනිසා තවමත් සිතයි. ලෝකය ඉදිරියට ගමන්කරයි. හණමිටි අදහස් කරපින්නාගත්තෝ " අපේ කාලේ මෙහෙම නැතේ අනේ අපොයි" කියමින් හූල්ලති. සම්ප්‍රදාය සංස්කෘතියේ බූදලයක් යැයි ඔවුහූ සිතති. එය එසේ විය යුතුනම් ආදි මානවයාගේ සම්ප්‍රදායන් එලෙසින්ම ආරක්ෂා කරමින් ගිනි පුදමින් අමු මස් බුදිමින් නිරුවතින්ම අප සිටිය යුතුය. එහෙත් එය එසේ නොවූයේ මිනිසා සිය චින්තනය මෙහෙයවමින් සම්ප්‍රදායේ නරක තැන් හලා ශිෂ්‍ඨත්වය කරා ගමන් කිරීමට යත්න දැරූ නිසාය. මෙලෙස ඉදිරිගාමී සංස්කෘතිය හමුවේ යාවත්කාලීන වනු අකමැති සුළු පිරිසත් කාලානුරූපී පරපුරත් අතර ගැටුම් හටගත්තේය. මෙය අදක ඊයෙක ආරම්භ වූවක් නොව ඉතිහාසය පුරා පුනරාවර්තනය වූ ක්‍රියාවලියකි. එහෙත් අවසානයේ කාලානුරූපි පරපුරේ පැවැත්ම තහවුරු විය. අපේ සමාජය තුළද සම්ප්‍රදාය හිස් මුදුනෙන් පිළිගත්තවුන්ටද නූතනත්වය පෙනෙනුයේ සංකර ලෙසය.

                            දැන් හැදෙන උන් අවිනීතය, සංකරය. හැමෝගෙම නොවුණත් බොහෝ
වැඩිහිටි අයවලුන්ගෙන් තාරුණ්‍යට එල්ල වන දෝෂාරෝපණයකි එය. පෙර කී සංසිද්ධියට අනුව ඔවුනගේ මේ දෝස්මුරය සාධාරණය. ස්වභාවික ය. මතු පරපුරට ඔවදන් දැනමුතුකම් ලබාදිය යුතුය. ඊටත් වඩා මතු පරපුරේ සුබසිද්ධිය තකා ආදර්ශයෙන්ම ක්‍රියාත්මක වීම වටනේය.

                           අද වර්තමානයේදී කොට ඇඳුමක් අඳින තරුණිය දැක හූල්ලන පිරිසට හැට හැත්තෑ ගණන්වල තමන් හැඳි මිනි ගවුම සිහි නොවීම පුදුමයට කරුණකි. ඒ ඒ යුගවල පවතින සමාජ සංස්කෘතික බලපෑම් හමුවේ තරුණ ප්‍රජාව විවිධ විලාසිතාවන්ට යොමු වේ. ගැටුම ඇතිවන්නේ මේ යුග දෙකක සංස්කෘතීන් අතරය. මීට දශක කිහිපයකට මෙපිට ඇති වූ ඇහි බැම ගෑමේ විලාසිතාව එදා මිනි ගවුම් හැඳ ලැක්ටො කැලමයින් ගෑ පරපුර නුරුස්සන්නෙ එබැවිනි.  යම් විදියකින් ඩේවිඩ් බෙකම්ට පෙර විජයලා ගාමිණී ලා බෙකම්ගේ මෝසතරයටම කොණ්ඩය කැපුවානම්  ඒ කාලේ තරුණයන්ද බෙකම් කට් කපනු ඇත.


                            පාසල් ගුරුවරියන්ද ඉන නාභිය නොපෙනෙන්නට සාරි ඔසරි ඇඳිය යුතු බව කියන්නේ සම්ප්‍රදායත් සංස්කෘතිත් පටලවාගත් පුහු සුචරිවාදීන්මය. එය එසේ විය යුතු නම් වික්ටෝරියා යුගයේ මෙන් ගෑනුන්ට බොස්තොරොක්ක ඇඳ ගෙලේ සිට ඇස් වටය තෙක්ම විළි වසා ගැනීමට අනුබල දිය යුතුය.

                           අලුත් තරුණ ගුරුවරියන් හැඩට ලස්සනට අඳින්නට කැමතිය. ගුරුවරියන්
වුවද ඔවුන් නියෝජනය කරන්නේ තාරුණ්‍යයයි. තරුණ පරපුරයි.  ඇහි බැම සකසා දෙතොල් නිය පාට කර සැන් පවුඩර් ගාන තරුණ ගුරුවරියක් දකින වැඩිහිටි ගුරුවරියකට මදකට හෝ සිය තරුණ කල සිහි කල හැකි නම් වටනේය. මක් නිසාද යත් අත්දැකීම් වලින් පරිණත පෙර පරම්පරාවන්  මෙය හරි හැටි අවබෝධ කර නොගන්නා තාක් සම්ප්‍රදාය ත් නූතනත්වයත් ගැටෙනු  ඇත. බොහෝ නැන්දම්මලා සිය ලේලියට ඇඟිල්ල දිගු කරන්නෙත් මේ සන්තෑසිය නිසාම නොවේද? එහෙව් නැන්දම්මලා තමාත් ලේලියක ලෙස සිටි සමයේ නැන්දම්මට ගස්සාගෙන ගිය හැටි අමතක නොකළ යුතුය. අද නූතනත්වය හෙට සම්ප්‍රදාය වනු ඇත. මේ ඝට්ටනය අප අනාගතයටද භාරදියයුතු නැත.

                           "අඳින්න මිනි ගවුම අඳින්න" කීවේ භාතිය  සංතුශ්ලාට පෙර පරම්පරාවය.
එහෙව් කී පරපුරක් ඊළඟ පරම්පරාව දෙසට ඇඟිල්ල දිගු කර "කොටට අඳින උඹලා සංකරය අවිනීතය "යි කීම කෙතරම් යුක්ති යුක්තදැයි සිතා බලනු වටී. මේ කියන්නේ වැරදි දෙයට වැරදියි කීමට එපා කියා නොවේ. පරම්පරා වෙනස වයස් පරතරය නිසා හට ගන්නා ඒ ඒ යුගවල සංස්කෘතීන් දෙස උපේක්ෂාවෙන් බැලීමට පුරුදු පුහුණු විය යුතු බව පමණි.

මීට මලියා වෙමි