Friday, February 3, 2017

Musex කොලම

මඩු වලිගෙන් තැලෙන්නට පෙර music video වලට හරි බ්‍රා එක අන්දවමු.
නව පරපුරේ ගීත එන්නේ වක්කඩේ කැඩුවා වගේය. සල්ලි තිබෙනවා නම් ඕනෑම එකෙකුට ඕනෑම කුණුහරුපයක් කියා views ලබා ගත හැකිය.

එන්රිකේ ලංකාවට ආවට පස්සෙ එන්රිකේටත් වඩා ජනප්‍රිය වූ දෙකක් තිබුණේය. එකක් නම් බ්‍රා එකයි. අනෙක නම් මඩු වලිගයයි . අපේ ජනාධිපතිතුමා music video නොබලන නිසා හොඳය. ( උපකල්පනය කරමි)  නැත්නම් music video කරන උන්ටත් වෙන්නේ මඩු වලිගෙන් තැලුම් කන්නටය.දැන් අපි හරි තැනට ඇවිත්ය. Music video ; මා පුරුද්දක් වශයෙන් music video බලන්නේ නැත. ඒ අකමැත්‍තක් නිසා නොව බලන්නට පිරියක් නැති නිසාය. ඒ ප්‍රයිවට් බස් කාරයෝත් music video නග්ගලා ගන්න try කරන ඇතැම් රූපවාහිනී නාලිකාත් නිසාවෙනි.
Music videos පෙන්නුවාට කිසිම අවුලක් නැත. අවුල ඇත්තේ නැවත නැවත එකම කතාවම කියමින් අපේ කාලය නාස්ති කිරීම හා රසවින්දනය මොට කිරීමය. එකිනෙකාගේ රසවින්දනය වෙනස්ය. එහෙත් වර්තමාන music video කලාවේ  ඇත්තේ රසවින්දනයද නැතිනම් ස්වයංවින්දනය දැයි ගැටළුවකි . ඒ පැත්තෙන් බැලුවොත් එක එකා ස්වයංවින්දනය කරන ආකරයද වෙනස්ය.  සේරම වෙළඳ භාණ්ඩ වූ සමයෙක එයට ද ගැලවීමක් නැත. තත්ත්වය සාධාරණය. එහෙත් ගැටළුව නම් වෙළඳපොළ ඉලක්ක කරගෙන ඕනෑම කුණුගොඩක් පෙන්වීමට ඇතැම් මාධ්‍ය ආයතන කටයුතු කිරීමය.

ලංකාවේ music video කරන පිරිසකට ඇති ලෙඩකි views උන්මාදය. ඒක ලබා ගත හැකි අලුත්ම ක්‍රමය sex ය. Sex scene එකක් දාගත්තොත් වැඩේ ගොඩය. වැඩේට ඕනේ එක කෙල්ලයි. කොල්ලො දෙන්නෙකි. Script නම් අවශ්‍යම නැත. උන් තුන්දෙනා ලස්සනට වැඩේ කරනු ඇත. ඊළඟට කෙල්ලට ලස්සන වීදුරු වගේ කොට ඇඳුමක් අන්දවිය යුතුය. නැත්නම් පට්ට තද ඇඳුමක් ඇන්දවිය යුතුය.  ඊළඟට sex scene එකට අවශ්‍ය බ්‍රා එක තෝරාගත්තහම වැඩේ හරිය. එක කොල්ලෙක් බූට් එක කද්දී අනිත් එකාට කෙල්ල සේරම පූජා කරනවාය. පව් අනිත් එකාට කණට පාරක් වැදෙනවාමය. Shot එක profile එකෙන් ලස්සනට කැමරාවට හසු වෙනවාය. මේ අතර සිංදුව කියන එකාගේ වචන නම් ඇහෙන්නෙම නැත. සිංදුව  ඉඳහිට ගායකයා පපුව බඩ අල්ලමින් කෑ ගහද්දී අපට ඇසෙයි. නැත්නම් මෙගා ඉෂි අම්මා ජාතියේ නාට්ටියකම ශෝර්ට් එකකට පසුබිම් සංගීතයක් දුන්නා වගේය.

‍යන්තම් 18 පැන්න ගමන් නංගීලාට පට්ටම ජනප්‍රිය විය හැකි මාධ්‍යකි music video . අවශ්‍ය වන්නේ ඇඟ පත පොඩ්ඩක් හොලවන්න කොල්ලෙක්ට ඇහැක් ගහන්න අඟ පසඟ ටිකක් පෙන්නන්න හැකියාව පමණකි. රංගනය සම්බන්ධව අඹමල් රේණුවක දැනීමක් අවැසි නැත. දැං තියෙන සමහර script වගේ එව්වා රඟපාන්න ඇත්තටම රංගනය හැදෑරු අයට නොහැකිය. සේරම සල්ලිය. රුපියල් ලක්ෂයකට music video එකක් අරන් ඒ සල්ලි රට වටේ මිනිස්සුන්ට බෙදමින් මාධ්‍ය සාරධර්ම තුට්ටුවට මයිම් නොකරන මාධ්‍ය ආයතන වලට නම් මේක පට්ටම ඉල්ලමකි.

music video වලට sex  ගාවා ගැනීම ගැන කිසි ප්‍රශ්නයක් අපට නැත. එහෙත් views මේනියාවෙන් sex scene බලෙන් ඔබ්බවා ගැනීම ගැන නම් අපේ කිසි මනාපයක් නැත. එක අතකට අද ලියැවෙන සමහරක් ගීත වලට ගැලපෙන රූපරචනාවක් කළ හැකිද යන්නත් ගැටළුවකි. මේ අස්සේ නිර්මාණශීලී වෙනස්ම රූපරචනාත් හමුවේ. එයින් සමහර  ඒවායේ සරාගයටත් වඩා sex තිබේ. එහෙත් ඒවා එළියට එන්නේ නැත. පවතින ක්‍රමය තුළ එය මාර්කට් කරන්නට කිසිවෙකු භාරනොගනී. ඊට වඩා සල්ලි වියදම් කළ හැකි කෙකර ගාන්නෙකුගේ කුණු ගොඩකට අත ගසා හම්බ කළ හැකිය.
කෙසේ වෙතත් නිර්මාණශීලී නැවුම් music video කලාවක් බිහිකළහැකි පිරිසක් ලංකාවේ සිටින බව මම විශ්වාස කරමි. තම තම හැකි පමණින් ඔවුන් අලුත් නිර්මාණ කරමින් සිටින අතර  ඊට යම්කිසි වූ වෙළඳපොළ වටිනාකමක් ලැබිය යුතු ව ඇති කාලය මෙය බවද පවසමි. නැත්නම් අනාගතේ හැමෝටම වෙන්නෙ සාරි පොටක් අල්ලගෙන දඟලන්නටය.

මීට මලියා වෙමි

Saturday, December 3, 2016

මඟමරු කොලම





පරිස්සමින් ගිහින් එන්න




මේ ජාතික මාර්ග ආරක්ෂණ සතියයි. ඒ බව මුලින්ම සිහිපත්කොට ලිපිය අරඹමි. වඩාත් උත්ප්‍රාසාත්මක දෙය නම් මේ සතියේ ම මඟ මරුවා වැඩ වර්ජනේට බැස තිබීමයි. ඒ අන් කිසිවකට නොව රු 25 000 දඩය රු 2500 ට නොව තිබූ ගණනටම අඩු කරන ලෙස බලකරමිනුයි. එනම් රු 550 ට මිනී මරන්නට පර්මිට් එක දියං කියාය. පෞද්ගලික බස් රථ වල පාරේ විනය ගැන මඟී ජනතාවට අමුතුවෙන් කිව යුතු නොවේ. තිරිසනෙකුටවත් ඇමතීමට තරම් නොවන අකාරයේ 'වොකැබ්ලරියක්බොහෝ කොන්දලාටත් ඩැයිවර්ලාටත් තියෙනවාය. ( කොන්දලා නොව කොන්දොස්තර මහත්තුරුත්  ඩැයිවර්ලා නොව රියැදුරු මහත්තුරුත් ඉඳහිට මලියාට මුණ ගැසෙයි) සිග් සැග් ක්‍රමයට බස් එළවීමට අපේ ඩැයිවර්ලා ට ඇහැකිය. ( බස් පැදවීමට වඩා ගැළපෙන්නේ එළවීමය). එහෙම බලන කල අපි අනෙක් රට වල් වලට වඩා බොහෝ ඉදිරියෙන්ය.



එහෙව් එකාලා අද වැඩ වර්ජනේකය. වැඩ වර්ජනේට මෙලෝ අදාළත්වයක් නැතිව සුපුරුදු රාජකාරියේ සිටි ලංගමයට හා දුම්රිය ට කෙණෙහිලි කම් කරමින් වැඩ වර්ජනය දිනත් මිනීමරු ක්‍රියාකලාපය ම දියත් කරන්නට මේ පාදඩ රැළ සමත්ව තිබේ. එසේ වූ කල වැඩ වර්ජනය නම් වචනයේ මූලිකාංග පවා මුන් දූෂණය කරලාය.
ධාවනයේ යෙදී තිබූ ලංගම බස් වලට විවිධ ප්‍රදේශ වලදී ප්‍රහාර එල්ල විය. තමන්ගේ වෘත්තීය ගැටළු මූලික කරගෙන වැඩවර්ජනය කිරීමට සිටි දුම්රිය සේවක සංගම් මේ මොහොතේ වැඩවර්ජනය නොකිරීම ගැන අප සතුටු විය යුතුය. දිනකට මේ මඟමරුවන් නිසා අහිංසක මිනිසුන් ,මල් කැකුළු කිරිසප්පයන් කීයක් නම් මරු තුරුළට යනවාද වසරකදී සිය ගණනක් මවුවරුන්ට පියවරුන්ට තමන්ගේ දූ දරුවන් අහිමි වීමටත් , මවු පියන් අහිමිව දූ දරුවන් තනිවීමටත් මේ මිනීමරුවන් වග කිවයුතුය. අප අසා ඇති දැක ඇති එවන් සිද්ධීන් නම් කොපමණද. වරක් මගේ මව  ඇගේ වයසේම තවත් කාන්තාවක් මඟමරුවෙක් යට කරගෙන ගිය කතා පුවත අපට කීවෙ බොහෝ සිත් තැවුලෙන්ය. මිය ගිය ( මරා දැමුණු ) කාන්තාවද අපේ අම්මා මෙන්ම දරුවන් දෙදෙනෙකුගේ මවකි. දිනකට මෙවන් මිනීමැරුම් ප්‍රමාණයක් අපට අසන්නට දකින්නට ලැබුණේ යුධ සමයේදීය. යුද්ධයෙන් බොහෝ කලෙකට පසුව අද ක්‍රියාත්මකවන්නේ මේ මඟමරුවන්ගේ ත්‍රස්තවාදයයි.

අනෙක් උන්දැලා ත්‍රීවීල්කාරයෝය. පාරෙ විනයක් නැතුව උන් යන හැටි ගැනද මහමඟ යන උන්ට අමුතුවෙන් කිවයුතු නොවේ. අහරෙන් මෙහෙන් වෙට්ටු දමා කාර් එකකට වෑන් එකකට ඇන පොලිසියෙන්ද ලිස්සල යන අමර ජාතියකි උන්. ( මේ පවසන්නේ බහුතරයක් වූ ත්‍රීවීල්කාරයන් ගැන මිස සුළුතරයක් වූ ත්‍රීරෝදරථ රියැදුරන් ගැන නොවේ) මීළඟට ආණ්ඩුවේ වගකීම ත්‍රීරෝද රථ රියැදුරන් සඳහා අවම වයස් සීමාවේ නීතිය ගෙන ඒමය. එදාටත් මුන් මෙලෙස වැඩ වර්ජන කරනු ඇත. එහෙත් ආණ්ඩුවේ කොන්ද කෙලින් තිබිය යුතුය.

ත්‍රීරෝද රථ නැවතුම්පොළකදී එක් ත්‍රීරෝද රථයකට නැඟීමට ආ මඟියාව ත්‍රීවීලරයට නංවා නොගන්නයැයි  අනෙක් ත්‍රීවීල්කාරයන් විසින් අදාළ ත්‍රීරෝද රථ රියැදුරට බලකිරීමේ සිද්ධියක් මට අසන්නට ලැබිණ. මේ පෙන්වන්නේ විනයානුකූලව රිය පැදවීමට දක්වන අකමැත්ත මිස අන්කුමක්ද?

තවද හලාවත බලා ධාවනය වෙමින් තිබූ දුම්රිය මීගමුවෙන් නවත්වා නීතියද අතට ගන්නට දැඟලුවේ මේ ත්‍රස්තවාදීන් ටිකමය. මිනිසත් කමට නිගා දෙන පාහර ජාතිය ය.( මුන්ට කීමට සිංහල භාෂාවේ හොඳ හොඳ වචන ඇතත් ඒවා භාවිතා කරනු අකමැත්තෙමි. වැඩවර්ජන නිමා වූ තැන් සිට ඔබට යළිත් මහමඟදි ඒ වචන අසන්නට ලැබෙනු ඇත)

වැඩවර්ජන නම් තමන්ගේ වැඩය නවතා නිවෙස් වලට සිටීමය . එහෙත් මුන් කරන්නේ වැඩ වර්ජනයද වැඩ කරන්නන් මර්දනය දැයි මේ සිදුවීම් වලින් අපට පෙනෙයි.

දැන් දඩය දෙස හැරෙමු. රු 25000  දඩය බලපැවැත්වෙන්නේ ත්‍රීවීල්කාරයන්ටත් බස් කාරයන්ටත් පමණක් නොවේ. මෙය සියළු රථවාහන වලටම පොදුය. එසේ නම් ලංකාවේ වාහනයකට හිමිකම් කියන සියළු දෙනා මීට එරෙහිව නැඟී සිටිය යුතුය. මහමඟ වර්ජනය කළ යුතුය. එහෙත් එවන් කිසිවක් සිදුවූයේ නැත.

මීළඟට ජනමාධ්‍ය වලින් මේ ප්‍රවෘත්තිය තමන්ගේ දේශපාලනයට ගැලපෙන ලෙස කපාකොටා ප්‍රකාශ කළ අකාරයද අපූරුය. ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ හොරණෑව ඒක පිම්බේය. ආණ්ඩුවේ හොරණෑ ඒවා පිම්බේය. අනිත් ඒවා ද සූක්ෂම ව අවශ්‍ය තැනින් කපා කොටා ප්‍රවෘත්තිය දැම්මේය. ( බස් ගැමුණුගේ කථාව නිව්ස් දෙක තුනක එඩිට් කර තිබූ අයුරු බලන්න)

අප ආණ්ඩුවට බල කළ යුත්තේ බස් වර්ජනය නැවැත්වීමට මේ පාදඩයන්ගේ ඉල්ලීම් ලබාදෙන්න කියා නොවේ. හැකින්ම් පොදු ප්‍රවාහන සේවය ශක්තිමත් කරන ලෙසය. ලංගමය ශක්තිමත් කරන ලෙසය. ඊට වඩාත් පහසුකම් සපයන ලෙසය. දුම්රිය සේවය වඩාත් ඉහළ තැනකට ගෙන එන ලෙසය. අපි බදු ගේවන්නේ ඒකට විනා පාර්ලිමේන්තු කුම්බකර්ණයන්ට වාහන ගන්නට නොවේ. ජනතාවගේ බදු මුදලින් ජනතාවට සේවය කිරීම ආණ්ඩුවේ පරම යුතුකම හා වගකීම වන්නේය.
පුහුණුකල විනයානුකූල රියදුරන් යොදවා ලංගමය දියුණු කරන්න. ඒ ඉල්ලීම් ආණ්ඩුව ඉටුකරත්නම් මිනීමරු බස් කාරයන්ට විරුද්ධව එක පෙළට සිට ගැනීමට මඟී ජනතාව සංවිධානය විය යුතුය. එහෙත්  මේ යන විදියට ආණ්ඩුව හිස නොනමා හිඳී යැයි කාට නම් කිව හැකිද. කණගාටුව මේ ත්‍රස්තවාදීන්ට විරුද්ධව අප තවම එක් නොවීමය.  ඒ අතින් අපේ මිනිසුන් අන්ධ වෙලාදෝයි සිතෙයි. හෙට සිට සුපුරුදු ලෙස සියල්ල සිදුවනු ඇත.

ලිපිය අවසන් කිරීමට පෙර මේ මොහොතේ පෙනෙන දසුන ගැන යමක් පැවසිය යුතුය. අල්ලපු ගෙදර පොඩි එකාගේ තාත්තා වාහනයෙන් ගමනක් යාමට සැරසෙයි. අවුරුදු තුනක් පමණ වයැසැති පුංචි එකා ජනෙල් කූරු වල එල්ලී "බායි තාත්තේ.... පරිස්සමින් යන්න " යි හුරතලයෙන් කියයි. කෙතරම් නම් සුන්දර ලෝකයක්දමිනිසුනි උඹලාගෙ ඔය තිරිසන් ගති නිසා විනාශ වන්නෙ මේ සුන්දර ලෝකයයි. තමා වැරදි කරන බව දැන දැනත් හෘද සාක්ෂියට එකඟව උඹලාට මෙවන් පාහර ඉල්ලීම් ඉල්ලිය නොහැක.


හෙට සිට යළිත් සුක්කානම දෑතට ගන්න පෙර හැකිනම් සිහිකරන්න ඒ සුන්දර ලෝකය.

පරිස්සමින් ගිහින් එන්න

මීට
රස්තියාදුකාර
මලියා

Sunday, November 20, 2016

මිනි ගවුම් කොලම



අඳින්න මිනි ගවුම අඳින්න



                
















 කාලය වේගයෙන් ගෙවී යයි . බොහෝ දේ වෙනස් වෙයි. අලුත් පරම්පරා ඇතිවෙයි . නව නිපැයුම් බිහිවෙයි . අලුත් අදහස් බිහිවෙයි. මිනිසා තවමත් සිතයි. ලෝකය ඉදිරියට ගමන්කරයි. හණමිටි අදහස් කරපින්නාගත්තෝ " අපේ කාලේ මෙහෙම නැතේ අනේ අපොයි" කියමින් හූල්ලති. සම්ප්‍රදාය සංස්කෘතියේ බූදලයක් යැයි ඔවුහූ සිතති. එය එසේ විය යුතුනම් ආදි මානවයාගේ සම්ප්‍රදායන් එලෙසින්ම ආරක්ෂා කරමින් ගිනි පුදමින් අමු මස් බුදිමින් නිරුවතින්ම අප සිටිය යුතුය. එහෙත් එය එසේ නොවූයේ මිනිසා සිය චින්තනය මෙහෙයවමින් සම්ප්‍රදායේ නරක තැන් හලා ශිෂ්‍ඨත්වය කරා ගමන් කිරීමට යත්න දැරූ නිසාය. මෙලෙස ඉදිරිගාමී සංස්කෘතිය හමුවේ යාවත්කාලීන වනු අකමැති සුළු පිරිසත් කාලානුරූපී පරපුරත් අතර ගැටුම් හටගත්තේය. මෙය අදක ඊයෙක ආරම්භ වූවක් නොව ඉතිහාසය පුරා පුනරාවර්තනය වූ ක්‍රියාවලියකි. එහෙත් අවසානයේ කාලානුරූපි පරපුරේ පැවැත්ම තහවුරු විය. අපේ සමාජය තුළද සම්ප්‍රදාය හිස් මුදුනෙන් පිළිගත්තවුන්ටද නූතනත්වය පෙනෙනුයේ සංකර ලෙසය.

                            දැන් හැදෙන උන් අවිනීතය, සංකරය. හැමෝගෙම නොවුණත් බොහෝ
වැඩිහිටි අයවලුන්ගෙන් තාරුණ්‍යට එල්ල වන දෝෂාරෝපණයකි එය. පෙර කී සංසිද්ධියට අනුව ඔවුනගේ මේ දෝස්මුරය සාධාරණය. ස්වභාවික ය. මතු පරපුරට ඔවදන් දැනමුතුකම් ලබාදිය යුතුය. ඊටත් වඩා මතු පරපුරේ සුබසිද්ධිය තකා ආදර්ශයෙන්ම ක්‍රියාත්මක වීම වටනේය.

                           අද වර්තමානයේදී කොට ඇඳුමක් අඳින තරුණිය දැක හූල්ලන පිරිසට හැට හැත්තෑ ගණන්වල තමන් හැඳි මිනි ගවුම සිහි නොවීම පුදුමයට කරුණකි. ඒ ඒ යුගවල පවතින සමාජ සංස්කෘතික බලපෑම් හමුවේ තරුණ ප්‍රජාව විවිධ විලාසිතාවන්ට යොමු වේ. ගැටුම ඇතිවන්නේ මේ යුග දෙකක සංස්කෘතීන් අතරය. මීට දශක කිහිපයකට මෙපිට ඇති වූ ඇහි බැම ගෑමේ විලාසිතාව එදා මිනි ගවුම් හැඳ ලැක්ටො කැලමයින් ගෑ පරපුර නුරුස්සන්නෙ එබැවිනි.  යම් විදියකින් ඩේවිඩ් බෙකම්ට පෙර විජයලා ගාමිණී ලා බෙකම්ගේ මෝසතරයටම කොණ්ඩය කැපුවානම්  ඒ කාලේ තරුණයන්ද බෙකම් කට් කපනු ඇත.


                            පාසල් ගුරුවරියන්ද ඉන නාභිය නොපෙනෙන්නට සාරි ඔසරි ඇඳිය යුතු බව කියන්නේ සම්ප්‍රදායත් සංස්කෘතිත් පටලවාගත් පුහු සුචරිවාදීන්මය. එය එසේ විය යුතු නම් වික්ටෝරියා යුගයේ මෙන් ගෑනුන්ට බොස්තොරොක්ක ඇඳ ගෙලේ සිට ඇස් වටය තෙක්ම විළි වසා ගැනීමට අනුබල දිය යුතුය.

                           අලුත් තරුණ ගුරුවරියන් හැඩට ලස්සනට අඳින්නට කැමතිය. ගුරුවරියන්
වුවද ඔවුන් නියෝජනය කරන්නේ තාරුණ්‍යයයි. තරුණ පරපුරයි.  ඇහි බැම සකසා දෙතොල් නිය පාට කර සැන් පවුඩර් ගාන තරුණ ගුරුවරියක් දකින වැඩිහිටි ගුරුවරියකට මදකට හෝ සිය තරුණ කල සිහි කල හැකි නම් වටනේය. මක් නිසාද යත් අත්දැකීම් වලින් පරිණත පෙර පරම්පරාවන්  මෙය හරි හැටි අවබෝධ කර නොගන්නා තාක් සම්ප්‍රදාය ත් නූතනත්වයත් ගැටෙනු  ඇත. බොහෝ නැන්දම්මලා සිය ලේලියට ඇඟිල්ල දිගු කරන්නෙත් මේ සන්තෑසිය නිසාම නොවේද? එහෙව් නැන්දම්මලා තමාත් ලේලියක ලෙස සිටි සමයේ නැන්දම්මට ගස්සාගෙන ගිය හැටි අමතක නොකළ යුතුය. අද නූතනත්වය හෙට සම්ප්‍රදාය වනු ඇත. මේ ඝට්ටනය අප අනාගතයටද භාරදියයුතු නැත.

                           "අඳින්න මිනි ගවුම අඳින්න" කීවේ භාතිය  සංතුශ්ලාට පෙර පරම්පරාවය.
එහෙව් කී පරපුරක් ඊළඟ පරම්පරාව දෙසට ඇඟිල්ල දිගු කර "කොටට අඳින උඹලා සංකරය අවිනීතය "යි කීම කෙතරම් යුක්ති යුක්තදැයි සිතා බලනු වටී. මේ කියන්නේ වැරදි දෙයට වැරදියි කීමට එපා කියා නොවේ. පරම්පරා වෙනස වයස් පරතරය නිසා හට ගන්නා ඒ ඒ යුගවල සංස්කෘතීන් දෙස උපේක්ෂාවෙන් බැලීමට පුරුදු පුහුණු විය යුතු බව පමණි.

මීට මලියා වෙමි